De wereld beweegt in seizoenen, ritmes en rituelen – en soms, als je even stilstaat, kun je daarin de mooiste lessen ontdekken. In mijn maandelijkse column neem ik je mee in wat yoga me leert, niet alleen op de mat, maar juist daarbuiten: in het dagelijks leven, in onverwachte ontmoetingen, en in het samenzijn met anderen. Deze maand deel ik mijn ideeën over vreugde en hoe je hier een duurzaam begrip van kunt maken.
Lieve lezers,
Op de fiets, met de zon op mijn gezicht en een warme bries over mijn huid, dacht ik na over het thema waar we deze maand bij Helder aandacht aan geven: vreugde. Een woord dat klinkt als confetti, slingers en champagne – iets dat ik associeer met grootse momenten waar je lang naar uitkijkt. Maar, terwijl ik ondertussen lekker doortrapte, dacht ik: waarom zou vreugde eigenlijk alleen maar voor de hoogtepunten zijn?
En dus nam ik de dagen erna de tijd om het begrip vreugde te onderzoeken. Wat is vreugde precies? Komt het van binnenuit of heb je er iets of iemand voor nodig? Is het iets wat je voelt in je hoofd, je hart, of in je hele lijf?
Zo'n moment op de fiets, met een glimlach naar degene die je voorbij fietst, je geest in gedachten en het moment van even niks hoeven, voelde eigenlijk ook heel vreugdevol. En dus bleef ik de dagen erna letten op mijn dagelijkse bezigheden, om in te checken of ik ook daar dat gevoel kon terugvinden. Rustig koken met mijn favoriete podcast op, melk opschuimen voor mijn koffie, op de mat met onze peuter nieuwsgierig ernaast of een knuffel van mijn zus. Geen fanfare en niks wat in mijn Instagram-stories voorbij zou komen. Maar wel vreugde: puur, dagelijks en daarmee ook duurzaam. Want hoe fijn dat je je vaker zo voelt, dan alleen heel af en toe, tijdens de feestelijke momenten, die niet blijvend zijn.
Juist in het gewone blijkt vaak de schittering te zitten.
Daarom wil ik jullie, lieve lezers, uitnodigen om eens stil te staan bij dit thema. Wat roept de term vreugde bij jóu op? Wanneer voelde je het voor het laatst? En komt het wellicht ook vaker voor dan je denkt, als je er wat aandacht aan besteedt? Misschien helpt het om kleine vreugdevolle momenten te verzamelen: schrijf ze op, stop ze in een pot, hang ze aan een prikbord, deel ze met anderen. Maak ze zichtbaar. Niet omdat het moet, maar omdat het mag – en omdat het je helpt te zien dat die schittering er vaker is dan je denkt.
Met liefde,
Naomi