Nieuws en blogs

Rust nemen klinkt eenvoudig, maar in de praktijk is het vaak lastiger dan we denken. Ook ik merk dat ik in drukke periodes soms moeite heb om echt te vertragen. Mijn hoofd draait nog door, mijn aandacht vliegt alle kanten op en voor ik het weet vul ik mijn tijd met kleine bezigheden die me eigenlijk niet opladen. 

Misschien herken je dat. Dat moment waarop je lichaam eigenlijk vraagt om pauze, terwijl je gedachten alweer vooruitrennen naar het volgende punt op je lijst. Rust is voor veel mensen geen vanzelfsprekendheid meer, eerder iets wat we onszelf stap voor stap opnieuw mogen aanleren.

Ik voel me van nature aangetrokken tot rustige yogavormen. Restorative yoga, yin, zachte flow. Ik geef er met liefde les in en tegelijkertijd merk ik hoe waardevol die zachtheid voor mijzelf is. Mensen denken soms dat yogadocenten het allemaal moeiteloos voor elkaar hebben, maar vaak komen we juist in dit vak terecht doordat we zelf tegen patronen aanlopen die om aandacht vragen. Yoga zet als het ware een lichtje aan. En soms is dat confronterend. Dat licht laat zien waar je eigenlijk al een tijdje aan voorbij rent.


Er speelt ook iets anders mee. Veel mensen leven met de overtuiging dat rust iets is dat je moet verdienen. Pas als de lijstjes af zijn, het huis is opgeruimd en de mailbox leeg is er ruimte om even te gaan zitten. Dat is een hardnekkige misvatting. Rust is geen bonussysteem maar een basisbehoefte. Het is geen afsluiting van je dag maar een fundamenteel onderdeel van je welzijn.

Toch zijn we verleerd hoe echte rust voelt. Je kent vast het beeld: je hebt een drukke dag gehad, je hartslag zit nog hoog en je hoofd draait overuren. Je ploft op de bank en zet een serie aan. Het lijkt op ontspanning, maar je zenuwstelsel is nog steeds in de hoogste versnelling. Echte rust vraagt iets anders. Het vraagt dat je vertraagt, dat je aanwezig wordt in je lichaam en dat je ruimte maakt voor wat er in je leeft. Dat gaat niet samen met adrenaline die nog door je lijf giert.

We leven ook in een maatschappij waarin rust weinig aanzien heeft. Druk zijn lijkt bijna een statussymbool. Hoe voller je agenda, hoe beter je het zogenaamd doet. En als je dan toch rust neemt, voelt het soms alsof je iets verkeerd doet. Terwijl rust allesbehalve lui of saai is. Rust is een actieve keuze tegen de stroom in. Het vraagt moed om te vertragen in een wereld die voortdurend van je vraagt om sneller te gaan.

In mijn restorative lessen hoor ik vaak dat mensen niet konden ontspannen omdat hun gedachten maar bleven racen. Er heerst een misverstand dat rust pas kan als het hoofd stil is. Dat is niet hoe het werkt. Gedachten zullen blijven komen. De vraag is wat je ermee doet. Veel mensen gaan hard aan het werk om de mind stil te krijgen. Dat werkt averechts. Rust gaat niet over denken uitschakelen, maar over aanwezig zijn met wat er verschijnt zonder er iets van te vinden. Rust vraagt dat je stopt met fixen. Dat je even niets hoeft op te lossen. Dat je simpelweg aanwezig bent.

Dat kan confronterend zijn. Zeker als je een tijd niet hebt gevoeld wat er in je leeft. Wanneer je eindelijk stopt, kan het opeens veel worden. Veel gedachten, veel gevoel, veel drukte vanbinnen. Het is heel begrijpelijk dat mensen dan afhaken. Als dat bij jou speelt, wees mild. Doseer het. Bouw het langzaam op. Verplaats je aandacht naar je adem als het te intens wordt. Rust is ook een vaardigheid en die mag je rustig trainen.

December is in dat opzicht een interessante maand. In de natuur is dit de periode van naar binnen keren. De bomen laten hun laatste bladeren los en zakken in hun eigen ritme naar een diepe winterrust. Alles vertraagt. Alles keert terug naar de essentie om straks in het voorjaar weer tot bloei te kunnen komen. Wij horen bij datzelfde ritme, alleen zijn we een beetje vergeten hoe we het moeten volgen. December is voor veel mensen juist de drukste maand van het jaar. Kerstborrels, jaarafsluitingen, lijstjes die af moeten, volle agenda's. Terwijl dit bij uitstek een tijd is om naar binnen te keren, om op te laden, om te reflecteren op waar je staat.

Rust is niet alleen belangrijk voor je fysieke herstel maar ook voor je innerlijke wereld. Zonder rust wordt het heel moeilijk om contact te maken met jezelf. Met je intuïtie, je gevoel, je diepere weten. Die stem laat zich meestal niet horen zolang je aan het rennen bent. Rust creëert ruimte om te luisteren. Om eerlijk te kijken naar waar je staat en wat je nodig hebt.

Omdat ik zelf voel dat ik dit jaar iets meer nodig heb dan mijn dagelijkse yoga en meditatie, kies ik deze maand bewust voor een stilte retreat. Even terug naar de basis. Even de ruimte om te luisteren zonder afleiding. 

Misschien is dit ook een goed moment voor jou om stil te staan bij je eigen manier van rust nemen. Wat zijn jouw rustmomenten. En zijn dat momenten waarop je echt oplaadt. Kun je jezelf een commitment geven voor deze maand. Misschien is dat één vaste yogales per week. Misschien is het vijf minuten per dag een ademoefening. Misschien is het een avond in de week die je niet invult. 

Wat het ook is, geef het betekenis. Zie het niet als luxe maar als onderhoud. Als terugkomen bij jezelf. Als een keuze om te blijven voelen wat er in jou leeft.

Veel liefs,
Rachel